آفت پروانه برگ خوار انجیر یا بید انجیر

آفت بید انجیر یا برگ خوار انجیر از سال ۱۳۴۰ در ایران مورد شناسایی قرار گرفته است. این پروانه فقط بر روی درختان انجیر فعالیت دارد. لاروهای این آفت از پارانشیم برگ تغذیه می کنند. البته ممکن است لاروها به ندرت از میوه های جوان نیز تغذیه کنند و باعث خسارت به میوه ها نیز شوند.

فعالیت لاروها روی سطح فوقانی برگها و نزدیک رگبرگ اصلی است. بر اثر تغذيه لاروها فقط رگبرگها و اپیدرم تحتانی برگ باقی می ماند و حالت توری روی برگ ظاهر میشود. در نسل دوم و سوم لاروها به میوه ها حمله می کنند و شروع به تنیدن تار بروی برگ و میوه ها می کنند. بیشترین خسارت مربوط به لارو سن دو آفت است. خسارت این آفت در مناطق آلوده متوسط تا شدید ذکر شده است.

 زیست شناسی پروانه برگ خوار انجیر

بيد انجیر در سال ۳-۲ نسل دارد و زمستان را به صورت شفیره درون پیله ای در لا به لای برگهای ریخته شده بر روی زمین می گذراند. به علاوه در بعضی نواحی، زمستان گذرانی آفت به صورت حشره کامل نیز گزارش شده است. از اوایل بهار به محض تشکیل برگ درختان انجیر، شب پره ها ظاهر می گردند.

حشره ماده پس از جفت گیری تخم های خود را به تعداد ۵۰ تا ۶۰ عدد روی برگ ها قرار می دهد. لاروها به محض خروج از تخم و قبل از هر چیز شروع به تهیه محفظه چادر مانندی از تارهای ابریشمی می کنند. کف این محفظه مشبک بوده و دارای روزنه های است و به لاروها فرصت می دهد که در عین حال از پارانشیم برگ تغذیه کنند. سطح بالایی این محفظه از دو یا سه لایه متراکمی از تارهای تنیده شده توسط لاروها تشکیل شده و تا حدودی این حشرات را از حمله دشمنان طبیعی حفظ می کند.

محفظه نسبت به رشد لارو برگ خوار انجیر بزرگتر میشود. و گاهی قسمت وسیعی از سطح بالایی برگ را می پوشاند. لاروها از پارانشيم بالایی تغذیه می کنند و اپیدرم و کوتیکول سطح زیرين و رگبرگها را باقی می گذارند که این قسمت نیز خیلی زود خشک شده و یک حالت پارگی به برگها میدهد. فضولات سیاه رنگ لاروها را نیز اغلب در لا به لای تارها و برگها میتوان مشاهده کرد. دوره لاروی ۵ -۴ هفته طول می کشد.

مبارزه با پروانه برگ خوار انجیر

در اکثر نواحی کشور ما پروانه برگ خوار انجیر آفت قابل توجه نمی باشد و آلودگی محدود به مناطق کوچک و منطقه ای است. پس می توان چنین نتیجه گیری کرد که این حشره را نمی توان در زمره آفات عمده انجیر به شمار آورد.

هر جا مبارزه شیمیایی لازم باشد می توان وقتی حداکتر لاروهای سن اول ظاهر میشوند و قبل از آن که محفظه چادر مانند خود را کامل کنند با یکی از سموم مانند دیمیلین به نسبت 0.3 در هزار و یا مالاتیون به نسبت ۲ در هزار درختان آلوده را سمپاشی نمود. سمپاشی درختان با استفاده از سم دیازینون به نسبت 5/1 در هزار یا ترکیب نئورون و دیازینون نیز می تواند نتایج رضایت بخشی داشته باشد.